De tweede editie van de “uitgebreide playoffs” begon voor de tweede keer met een “best-of-three” voor de lager geëindigden.
Zij speelden in de zogeheten Wild Card, die tegenwoordig dus bestaat uit maximaal 3 wedstrijden en waaraan 8 teams meedoen, in tegenstelling tot voorheen toen het een enkele wedstrijd betrof tussen twee keer twee teams.
Het moet meer interesse in honkbal opleveren en meer geld genereren.
In ieder geval levert het meer honkbal op en wat meer spanning, ook al was deze Wild Card-editie over het algemeen net zo snel beslist als de vorige, zij het met een verrassing hier en daar.
Slordig Tampa, efficiënt Minnesota
Allereerst waren er de Tampa Bay Rays en de Texas Rangers. Beide teams mogen prat gaan op goede slagmensen. Tampa was wellicht licht favoriet, omdat ze uit de AL East komen én wellicht meer werpers hebben in de breedte. Maar in twee wedstrijden heb je in principe genoeg aan je beste twee starters, zolang ze maar diep genoeg gaan.
Dat was het geval voor Texas, dat starters Jordan Montgomery en Nathan Eovaldi 7 en bijna 7 innings zag gaan. Het werperskorps van de Rangers hield Tampa tot slechts één punt. Daar tegenover stond een matig Tampa, wat zeker in de eerste wedstrijd te veel fouten maakte en zo werd uitgeschakeld.
In de andere AL Wild Card waren de Minnesota Twins te sterk voor de Toronto Blue Jays. Ook dat was wellicht een verrassing aangezien ook Toronto uit de sterke AL East kwam en de Twins lange tijd geen afstand konden nemen van de concurrenten in de zeer zwakke AL Central. Maar ook hier beschikt de overwinnaar over een uitstekende 1-2 combinatie in starters Sonny Gray en Pablo Lopez. Beiden gingen niet “diep”, want ze kwamen niet voorbij de 6e inning, maar de Blue Jays konden amper een punt over de thuisplaat krijgen ondanks meer hits dan de Twins. Met name de jonge sterren Vlad Guerrero Jr. en Bo Bichette stelden teleur voor Toronto, terwijl de Twins wél konden rekenen op die van hun: Royce Lewis. Aan talent ontbreekt het hem niet; het is vooral te hopen dat hij heel blijft.
Phillies zoals verwacht, Arizona verrast
In de NL was de overwinning van de Philadelphia Phillies op de Miami Marlins niet verrassend. Miami heeft een aardig team en is op de goede weg, maar was nooit een serieuze optie om voor een verrassing te zorgen tegen een team wat één van de sterkste slagploegen heeft in de MLB.
En dan onze Diamondbacks. Het team uit Arizona nam het op tegen de Milwaukee Brewers, de kampioen van de NL Central. Al in het reguliere seizoen waren de Diamondbacks sterker dan de Brewers geweest, maar zonder twijfel had Milwaukee de betere werpers. Arizona koos verrassend genoeg in de eerste wedstrijd voor Brandon Pfaadt als starter, omdat men laat in het seizoen nog Zac Gallen en Merrill Kelly moest gebruiken en dezen zo niet genoeg rust konden krijgen om in de eerste twee wedstrijden te werpen. Zoals verwacht kon de jonge Pfaadt de taak niet volbrengen en stonden de Brewers al snel voor, maar de lange lijst van relievers zorgde ervoor dat Arizona terugkwam uit geslagen positie omdat ook de slagmensen hun werk uiterst goed deden. Een vroege 3-0 achterstand werd zo omgebogen in een 6-4 overwinning. Dat was een probleem voor de Brewers omdat ze nu de twee beste werpers van Arizona zouden krijgen, terwijl hun eigen beoogde nummer twee Woodruff geblesseerd moest afhaken. Zac Gallen leidde de Diamondbacks inderdaad naar de overwinning, maar credits gaan vooral naar Corbin Carroll, Ketel Marte, Gabriel Moreno en Christian Walker die piekten op het juiste moment.
Volgende stop: de Division Series met Braves tegen Phillies en Arizona tegen Dodgers in de NL. De Orioles spelen tegen de Rangers, terwijl de huidige kampioen Astros het opneemt tegen Minnesota.